Waar Texas vertraagt: Hill Country, ranches en zuidelijke charme
Na de grote stadsenergie van Fort Worth, Dallas en Austin voelde het alsof mijn reis een nieuw hoofdstuk insloeg. Tijd om de rust en charme van het Texaanse platteland te ontdekken. Het Hill Country stond als volgende bestemming op mijn route: een regio van golvende heuvels, wijngaarden, ranches en kleine dorpen met een verrassend rijke geschiedenis. Dit deel van de reis zou niet alleen stiller en groener blijken, maar ook warmer, authentieker en menselijker dan ik had verwacht.
Fredericksburg – Duitse roots in het hart van Texas
Na de twee grote steden voelde het heerlijk om richting het platteland te trekken. Het landschap veranderde langzaam van pannenkoek-plat naar zacht glooiend. Fredericksburg, bekend om zijn Duitse invloeden, wijnhuizen en charmante Main Street, was mijn volgende halte.
Ik verbleef in de Inn on Barons Creek, een warme en comfortabele uitvalsbasis vlak bij het centrum. Na een kort rustmoment trok ik naar Main Street. Mijn eerste stop was Becker Vineyards, waar Visit Fredericksburg een wijnproeverij voor me had geregeld. De vijf Texaanse rode wijnen die ik proefde, verrasten me stuk voor stuk. Een onverwacht aangename kennismaking.
Daarna slenterde ik verder door de hoofdstraat en stapte ik Allens Boots store binnen. Even later wandelde ik buiten met een paar cowboyboots, een nieuwe jeans en een cowboyhoed die ter plekke volledig op maat van mijn hoofd werd gevormd. Mensen vinden het trouwens geweldig als je zo’n hoed als buitenlander draagt, dus elk excuus is goed. En misschien hielp het ook dat de verkoper zo vriendelijk was dat ik er een frisse pint kreeg aan de toog. Dan is de keuze snel gemaakt.
Mijn volgende halte was het Pioneer Museum, een openluchtmuseum van zo’n drieënhalve acre midden in het centrum. Hier ontdek je het verhaal van de Duitse kolonisten die in de jaren 1840 naar Texas trokken, op zoek naar een beter leven. Ze waagden de oversteek, trotseerden ontelbare obstakels en bouwden uiteindelijk een unieke Duitse gemeenschap uit in het hart van het Hill Country. Het museum brengt die geschiedenis op een warme, tastbare manier tot leven. Een kleine maar bijzonder charmante plek die perfect illustreert waar Fredericksburg vandaan komt.
Tegen dan was ik voldoende uitgeshopt, -geproefd en -gewandeld en keerde ik terug naar het hotel voor een korte pauze.
Die avond at ik bij Hill and Vine, waar ik een heerlijke Achiote Pork Tenderloin bestelde. Daarna keerde ik terug naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.
De volgende ochtend ging de wekker vroeg af, voor het te warm zou worden voor wat er nu op de planning stond. Ik reed naar Enchanted Rock State Natural Area, waar een indrukwekkende granieten koepel uit het landschap rijst. De beklimming was af en toe steil en best pittig, maar goed te doen. Boven aangekomen werd ik beloond met een prachtig uitzicht over het Hill Country. Zo ver ik kon kijken, zag ik geen enkele stad. Hier en daar een woning of een ranch, maar vooral ruige natuur. Het zijn van die momenten die mijn Europees brein moeilijk kan bevatten. Ik bleef even zitten, liet het panorama op me inwerken en wandelde daarna rustig weer naar beneden.
Bandera – De Cowboy Capital of the World
Na een korte rit arriveerde ik in Bandera, een nog kleiner en pittoresker dorpje dan Fredericksburg. Hier hangt alles in het teken van cowboycultuur: houten gevels, saloons, westernwinkels en een sfeer die aanvoelt alsof de tijd er bewust wat trager tikt.
Na een stop in het visitor center lunchte ik bij het Old Spanish Trail Restaurant, een plek die sinds 1921 onafgebroken open is. Denk klassieke Tex-Mex, oldschool interieur en een heerlijk ongedwongen sfeer.
Maar het echte hoogtepunt van Bandera lag nog voor me: mijn verblijf op de Mayan Dude Ranch.
Deze ranch bestaat sinds 1931 en wordt tot op vandaag uitgebaat door de familie Hicks. De ontvangst door Kelly aan de receptie was warm en oprecht. Ik voelde me er meteen thuis.
In de hal hing ook een prachtige stamboom van de familie Hicks, vol foto’s van verschillende generaties. Tijdens mijn verblijf merkte ik dat ik af en toe iemand herkende vanop die muur. Het gaf me bijna een “Waar is Waldo”-gevoel, maar dan veel charmanter. Het maakte duidelijk hoe bijzonder het is om op een plek te verblijven die echt door de hele familie gedragen wordt. Een warme, unieke dynamiek die je voelt in alles en iedereen die er rondloopt. Het gaf me een oprecht goed gevoel.
Na het installeren in mijn cabin werd ik uitgenodigd in de bar voor een verfrissend biertje en een fijne babbel met het personeel. Niet veel later stond mijn eerste paardrijtocht al op het programma. We reden door bossen en heuvelachtig terrein en zagen onderweg armadillo’s, reeën, Mexicaanse arenden en konijnen. Rustgevend en onvergetelijk.
Na een frisse douche was het tijd om uit te blazen aan het zwembad. Daarna volgde een workshop line dancing en Texas Two-Step. Niet meteen mijn ding, maar eerlijk? Ik vond het stiekem wél leuk.
’s Avonds stond een heerlijk buffet klaar: biscuits, verse groenten, chili, kalkoen en flank steak van de barbecue. Zalig. Nadien trok ik naar de saloon, waar noodcentrale-werkers van over heel de VS een karaoke-avond hielden. Een leuke en met momenten hilarische afsluiter van een volle dag.
Mijn verblijf op de ranch was veel te kort. Ik zou hier gerust een hele week kunnen spenderen. Elke dag staat er wel iets op het programma: paardrijden, lassoworkshops, schieten met luchtdrukgeweer, kampvuurmomenten of gewoon zwemmen in de Medina River.
De volgende ochtend vertrok ik te paard naar het ontbijt. Ja, dat hoorde je goed. Door de bossen en langs dartelende reeën reed ik naar een open plek waar het ontbijt al stond te pruttelen op een enorme houtgestookte barbecue: eieren, spek, worst, bonen, biscuits en uiteraard koffie. Een unieke ervaring die ik niet snel zal vergeten.
Na de terugrit was het tijd om afscheid te nemen van mijn gastfamilie. Warm, oprecht en hartelijk.
San Antonio – Geschiedenis, charme en lichtjes langs de rivier
Mijn eerste stop was The Alamo, een van de belangrijkste historische plekken van Texas. Het museum brengt het verhaal van de slag om de Alamo op een toegankelijke en meeslepende manier tot leven.
Daarna wandelde ik naar de beroemde San Antonio River Walk, een lang slingerend wandelpad langs de San Antonio River, vol restaurants, bruggetjes, terrassen en sfeer. Een ideale plek om rond te kuieren, iets te drinken en mensen te kijken.
Ik maakte er een gegidste boottocht en hoorde fascinerende verhalen over het ontstaan en de ontwikkeling van de River Walk. Een absolute aanrader.
Op aanraden van de gids bezocht ik nadien de San Fernando Cathedral, waar onder meer de overblijfselen van alle Alamo-verdedigers rusten. Een stukje geschiedenis dat veel bezoekers over het hoofd zien en dus extra fijn om als tip te krijgen.
Toen de avond viel, wandelde ik terug richting de River Walk. Alles was prachtig verlicht en de sfeer was warm en ontspannen. Na een bord overheerlijke pork ribs die van het bot vielen als ik er nog maar naar keek – zo vind je ze niet in België – keerde ik terug naar mijn hotel. Voldaan en klaar voor het volgende hoofdstuk.
Mijn indruk van dit deel van de reis
Tijdens dit tweede hoofdstuk merkte ik dat Texas niet alleen groots is in landschappen, dorpen en uitgestrekte horizonten. De mensen zelf zijn misschien nog groter. “Everything is bigger in Texas” klinkt als een cliché, maar het geldt minstens even hard voor de harten van de mensen die ik onderweg ontmoette. Overal voelde ik dezelfde vriendelijkheid, warmte en oprechte interesse. De zogenaamde Southern hospitality is absoluut geen mythe. Het raakte me meer dan ik vooraf had kunnen vermoeden.
Waar het eerste deel van mijn reis draaide om bruisende steden, energie en creativiteit, ging deze etappe vooral over rust, natuur, karakter, geschiedenis en menselijkheid. En misschien zelfs een onverwacht gevoel van thuiskomen. Een hoofdstuk dat me nog lang zal bijblijven.
Wordt vervolgd…
Dit tweede hoofdstuk van mijn verkenningsreis door Texas en Louisiana liet me een heel andere kant van Texas ontdekken. Rustiger, warmer en misschien nog verrassender dan ik had verwacht. In de volgende etappe trek ik verder richting de kust, ontdek ik Galveston, verken ik Houston en zet ik daarna koers naar Louisiana.
Benieuwd hoe het avontuur verderging?
Binnenkort lees je hier het vervolg van mijn reis door Texas en Louisiana.
En mocht je na dit hoofdstuk zin krijgen om zelf zo’n reis te beleven…
Neem gerust contact op en ik help je graag bij het samenstellen van jouw eigen reis op maat.
