Dit keer geen verkenningsreis, geen strak schema vol professionele afspraken en geen lijst met plekken die ik eens moest checken. Gewoon een familievakantie. Samen met Line en Finn richting Florida, om te genieten, te ontdekken en tijd te maken voor elkaar.
Al zou ik niet helemaal mezelf zijn mocht ik onderweg niet toch met een professionele blik rondkijken. Welke plekken werken echt? Wat is de moeite waard? Waar zit de sfeer, waar klopt het plaatje en wat zou ik later ook met overtuiging aanraden?
Het resultaat werd een reis vol contrasten. Van achtbanen en alligators tot manatees, stranden, natuurgebieden en de energie van Miami. Florida zoals ik het graag zie: veelzijdig, verrassend en veel meer dan één clichébeeld.
Dag 1 – Aankomen in Florida
Onze reis begon met een vlotte vlucht van Brussel naar Orlando via Montreal met Air Canada. Een verbinding die verrassend comfortabel bleek. Het grote voordeel: de Amerikaanse grensformaliteiten gebeurden al in Montreal. Daardoor kwamen we in Orlando aan als binnenlandse passagiers en konden we gewoon doorwandelen zonder nog eens aan te schuiven bij de douane.
Omdat het Finn zijn eerste vliegreis én zijn eerste keer richting Amerika was, kreeg hij bij het landen in Montreal nog een extra verrassing. Hij mocht even een praatje maken met de piloten in de cockpit. Een klein gebaar misschien, maar voor hem een onvergetelijk moment en een prachtige start van de reis.
In Montreal zelf stonden we amper tien minuten aan de border control. Geen kruisverhoor, geen drama en al helemaal geen speurtocht door onze sociale media, waar in de media soms graag veel heisa over gemaakt wordt. Soms mag reizen ook gewoon efficiënt zijn.
Na het ophalen van onze wagen bij Alamo Rent A Car konden we meteen richting Kissimmee, een ideale uitvalsbasis voor onze eerste avonturen in Orlando.
Nadat we ons geïnstalleerd hadden in ons huisje, trokken we nog even naar Old Town Kissimmee, op wandelafstand van ons verblijf. Dat openluchtgedeelte is bewust wat over the top en heerlijk tongue-in-cheek. Een klassieke Amerikaanse main street vol neonlichten, winkels, restaurants en attracties.
We zagen er ook een parade van classic cars, muscle cars en oldtimers. Nog nooit had ik zoveel exemplaren samen gezien. Alsof een stuk Amerikaanse autogeschiedenis plots tot leven kwam.
De kermisattracties deden me denken aan mijn jeugd, met onder meer een go-cartcircuit waar geen elektrische stilte heerste, maar gewoon het vertrouwde geronk van tweetaktmotoren.
Na een eerste wandeling en iets te eten keerden we terug naar ons verblijf. Op het einde van de dag waren we vooral moe van de lange reis, maar ook blij dat het avontuur begonnen was.
Dag 2 – Achtbanen, orka’s en welkom in Amerika
Dag 2 begon zoals veel reisdagen bij mij beginnen: vroeg. Enerzijds uit gewoonte, anderzijds omdat ik graag de drukte voor ben. Dus trokken we richting ontbijt bij Denny’s. Voor mij hoort dat gewoon bij reizen in de Verenigde Staten.
Een klassieke diner met een eerlijke kaart, faire prijzen en koffie à volonté. Pancakes, eggs, bacon of gewoon een stevig ontbijt terwijl Amerika langzaam wakker wordt: veel meer heb ik niet nodig.
Maar nog voor het ontbijt werden we al verrast. Bij het uitrijden van de parking van ons verblijf stonden zomaar vier reetjes rustig in het gras naast de weg. Een klein moment dat maar één ding zei: welkom in de Verenigde Staten.
Na het ontbijt reden we door naar SeaWorld Orlando. Ik had al gehoord dat je daar enkele van de beste rollercoasters van Orlando vindt, dus uitdaging aanvaard. En of dat klopte. We deden maar liefst zeven rollercoasters op één dag.
Finn keek in het begin nog wat aarzelend naar sommige attracties, zoals alleen een verstandig mens dat doet wanneer een trein loodrecht omhoog lijkt te vertrekken. Maar eens de eerste rit achter de rug was, sloeg de twijfel snel om in enthousiasme. Al gauw kwam de vraag die je als ouder graag hoort in een pretpark: “Doen we die nog een keer?”
Wat me ook opviel: het park voelde in de voormiddag opvallend rustig aan. Naarmate de dag vorderde, werd het wel steeds drukker. Wij bezochten SeaWorld in het weekend, dus dat speelde zeker mee. Doorheen de week is het vaak nog aangenamer.
Onze Quick Queue Pass bleek daarom een uitstekende keuze en zou ik absoluut aanraden. In plaats van lange wachtrijen konden we vooral doen waarvoor we gekomen waren: genieten van de attracties en de dag echt beleven.
SeaWorld draait natuurlijk niet alleen om attracties. We zagen ook heel wat dieren van dichtbij. De orkashow maakte bijzonder veel indruk. Prachtige, krachtige en majestueuze dieren die meteen alle aandacht naar zich toe trekken zodra ze verschijnen.
Tegelijk roept zoiets ook vragen op. Die ethische bedenking mag er zijn. Maar het bezoek liet ook iets anders zien: hoe sterk zulke ontmoetingen mensen kunnen doen stilstaan bij de kwetsbaarheid van natuur en oceaanleven. Verwondering kan soms het begin zijn van betrokkenheid.
SeaWorld benadrukt vandaag sterk zijn rol in opvang, verzorging en rehabilitatie van dieren in nood. Volgens het park en moederbedrijf United Parks werden intussen al meer dan 42.000 dieren gered, verzorgd of opgevangen via hun rescueprogramma’s.
Na een dag vol adrenaline en indrukken sloten we af bij Logan’s Roadhouse. Zo’n typisch Amerikaanse plek waar ribs, burgers en een ongedwongen sfeer perfect passen na een dag vol achtbanen.
Ik ging voor een lekkere steak met frieten en een salade als side. Soms moet je op reis niet moeilijk doen: gewoon een goed stuk vlees op tafel en tevreden naar buiten wandelen.
Daarna keerden we moe maar tevreden terug naar ons verblijf. Florida was nu echt begonnen.
Dag 3 – Alligators, golfkarretjes en een ander Florida
Dag 3 betekende afscheid nemen van Orlando en koers zetten naar een nieuw deel van Florida. Maar eerst stond er nog één vertrouwd ritueel op het programma: ontbijt bij Denny’s. Nog één koffie, een stevig ontbijt en dan de baan op.
Wie in Orlando nog een extra dag heeft, kan natuurlijk kiezen voor een van de grote studio- of pretparken. Maar ik koos bewust voor iets anders: Gatorland.
Gatorland voelt op en top Florida. Geen blinkend themapark met franchisefiguren, maar een plek met karakter, geschiedenis en een flinke portie eigenheid. Bijna cultureel erfgoed, en ergens ook een stukje van de ziel van Florida.
We waren er bij opening, en dat bleek opnieuw een slimme zet. In het begin konden we alles rustig bekijken, maar later op de dag werd het een stuk drukker.
Er waren leuke shows, veel indrukwekkende dieren en ook momenten die je hier niet snel vergeet. Zo kon je alligators voederen met een vis die via een soort waslijn naar beneden hing. Dat levert tegelijk hilarische en licht zenuwachtige taferelen op, zeker wanneer zo’n dier plots met verrassende snelheid uit het water schiet.
Na Gatorland lieten we Orlando achter ons en reden we richting The Villages, waar Florida alweer een heel ander gezicht liet zien. Grote verzorgde huizen, perfect onderhouden golfterreinen en overal golfkarretjes die langs de weg zoemden alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Daar hielden we halt bij Shooters World, een moderne indoor schietstand waar bezoekers onder begeleiding kunnen leren schieten en oefenen op verschillende banen.
Alles verliep bijzonder professioneel, met duidelijke veiligheidsinstructies, strikte begeleiding en veel aandacht voor controle. Wat bij ons eerder uitzonderlijk aanvoelt, maakt daar veel meer deel uit van de lokale cultuur. Voor Finn was het zonder twijfel een ervaring die hij niet snel vergeet.
Daarna reden we verder naar Crystal River, waar een rustiger en groener decor op ons wachtte. Dicht bij de natuur en helemaal anders dan de eerste dagen van de reis. Precies daarom was deze route zo leuk: elke dag voelde anders aan.
Dag 4 – Zwemmen met manatees en aankomen aan zee
Om 7 uur stonden we al klaar in het Adventure Center van Crystal River. Moderne faciliteiten, alles vlot georganiseerd, en niet veel later kreeg iedereen een wetsuit aangemeten. Dat alleen al gaf het gevoel dat er iets bijzonders op het programma stond.
Onze gids was Ross, naar eigen zeggen de oudste gids van Crystal River als het op zwemmen met manatees aankomt. En eerlijk: dat merkte je meteen. Ervaring, kennis, rustige uitleg en onderweg de nodige verhalen.
We reisden buiten het klassieke manatee-seizoen, maar toch hadden we geluk. We konden zeker 45 minuten zwemmen met twee verschillende manatees. Die graasden rustig verder onder water alsof wij er helemaal niet waren. Net dat maakte het zo bijzonder. Geen show, geen opgevoerd spektakel, maar wilde dieren die gewoon hun ding doen in hun eigen habitat.
De instructies waren trouwens glashelder: absoluut niet aanraken. Het is geen petting zoo, en zo hoort het ook. Respect voor de dieren stond centraal.
Ook Finn bleef er opvallend rustig en ontspannen onder. Geen overhaaste bewegingen, geen spanning, gewoon volop genieten van een moment dat je niet elke dag meemaakt.
Daarnaast zwommen we ook nog in Three Sisters Springs, een prachtige natuurlijke bron met kristalhelder water. Alleen die plek op zich maakt de uitstap al bijzonder.
Na die topstart namen we afscheid van Crystal River, een klein en typisch Amerikaans stadje waar het leven precies een tikje trager lijkt te gaan, en reden we verder richting de Golfkust.
Onderweg maakten we halt in Tarpon Springs Sponge Docks. En ja, dat voelt echt een beetje alsof je plots in een Grieks dorpje belandt. Dat komt doordat Griekse immigranten zich hier vroeger vestigden en de sponsduikindustrie uitbouwden.
Sponswinkels, Griekse restaurants, boten in de haven en overal mediterrane invloeden geven de plek nog altijd haar eigen karakter. Toeristisch en een tikje kitsch misschien, maar absoluut een stop waard.
We maakten ook nog een korte tussenstop in Countryside Mall, waar midden in het shoppingcenter gewoon een ijspiste lag. Florida blijft een plek waar verrassingen soms heel normaal worden.
Daarna bereikten we Clearwater, de eerste grotere stad sinds Orlando. Ons hotel lag aan het strand en vanuit de kamer keken we uit over de Golf van Mexico, of Golf van Amerika, afhankelijk van aan wie je het vraagt. Altijd fijn wanneer je na een lange rit meteen beloond wordt met zo’n uitzicht.
Tegen dan voelde je wel dat het een lange en gevulde dag was geweest. ’s Avonds hielden we het daarom eenvoudig en gingen we in de buurt eten. Op tafel verschenen gigantische pizza’s, exact het soort maaltijd dat perfect past na een dag vol indrukken.
Vermoeid maar tevreden sloten we de dag af.
Dag 5 – Stranddag met een vleug Florida
Na een paar goed gevulde dagen kozen we op dag 5 bewust voor een rustiger tempo. Geen lange ritten, geen strakke planning, gewoon genieten van waar we waren. En dat begon uitstekend met een ochtendwandeling op het bijna verlaten strand van Sand Key.
Dat vroege uur heeft altijd iets extra. Het strand lag er rustig bij, het zand nog bijna onaangeroerd en alleen het geluid van de golven op de achtergrond.
Later namen we de Jolley Trolley richting Clearwater Beach. Alleen al dat ritje hoort erbij. Geen gedoe met parkeren, gewoon instappen en je laten afzetten waar de sfeer zit.
Clearwater Beach was levendig en gezellig druk. We wandelden over de promenade, waar straatartiesten voor extra sfeer zorgden en waar ook een zandkastelenfestival bezig was.
Natuurlijk trokken we ook helemaal tot op Pier 60. Daar keken we een tijdlang naar de vissers en het leven op de pier. Pelikanen doken op alsof ze er deel uitmaakten van het decor.
Op een bepaald moment haalde iemand zelfs een bonnethead shark boven, een kleine hamerhaaisoort en een verrassend mooi dier. Gelukkig werd hij netjes terug in het water gezet.
Daarna keerden we terug naar het hotel voor exact wat een rustdag hoort te bevatten: cocktails aan het zwembad, wat zwemmen en vooral helemaal niets moeten.
’s Avonds namen we opnieuw de Jolley Trolley naar Clearwater Beach voor het diner bij Frenchy’s Rockaway Grill. Een echte aanrader. Druk, gezellig en duidelijk populair, want we moesten even wachten op een tafel.
Als voorgerecht gingen we voor gator bites, gepaneerde stukjes alligator dus. De textuur zit ergens tussen kip en scampi in, wat vreemd klinkt tot het plots verrassend logisch aanvoelt. Voor mij blijft het sowieso een favoriet wanneer ik in het zuiden van de Verenigde Staten ben.
Daarna koos ik voor een snapper sandwich. Zo’n maaltijd die perfect past bij een dag aan zee.
Met de trolley reden we later weer terug naar het hotel. Geen spectaculaire dag misschien, maar wel precies het soort vakantiedag dat je onderweg nodig hebt.
Dag 6 – Van strand naar stijlvol Naples
Op dag 6 namen we afscheid van Clearwater en zetten we koers naar het zuiden van Florida. Opnieuw een verhuisdag, maar intussen hadden we al geleerd dat zulke dagen onderweg vaak even interessant worden als de bestemming zelf.
Onderweg maakten we een stop in Pinecraft Amish Community. We doken er niet echt de wijk in, maar hielden halt bij Yoder’s Restaurant, een Amish-gerunde diner die al jaren een begrip is in de streek.
Dat bleek een uitstekende keuze. We ontbeten er bijzonder lekker, de bediening was opvallend vriendelijk en alles voelde warm en oprecht aan.
Na het ontbijt reden we verder naar Myakka River State Park, een van de oudste en grootste staatsparken van Florida. Meteen voelde je opnieuw een heel ander decor: uitgestrekte natuur, moerasland, palmetto’s en die typische ruwe schoonheid van inland Florida.
Het had er ook iets tropisch en bijna jungleachtig. Warm, groen, wat ongetemd en met dat gevoel dat achter elke bocht weer iets anders kan opduiken.
Daar hadden we ook een mooi fotomoment met een alligator die rustig lag te zonnen. Wat me altijd opvalt aan die dieren: hoe kalm en bijna onverstoorbaar ze vaak overkomen. Veel mensen zien alleen het gevaar, maar in werkelijkheid zijn ze meestal eerder bang van ons.
Na Myakka trokken we nog even richting kust voor een stop aan Sanibel Beach. Tijd voor een verfrissende duik in zee, zacht zand onder de voeten en dat typische Florida-gevoel waarbij alles plots een versnelling lager schakelt.
Het was maar een tussenstop, maar wel eentje die perfect in de dag paste: eerst ruwe natuur, daarna strand en open horizon.
Daarna reden we verder richting Naples. En opnieuw veranderde het decor volledig. Netter, stijlvoller en met een rustige elegantie die overal aanwezig lijkt.
Naples deed me een beetje denken aan Knokke, maar dan op steroïden. Overal dure sportwagens, Bentleys en Rolls-Royces, perfect onderhouden straten en een decor dat eruitzag alsof het dagelijks klaarstaat voor een filmopname.
We checkten eerst in bij een hotel nabij 5th Avenue en trokken daarna de stad in. We wandelden rond in Tin City Waterfront Shops en verkenden ook Old Naples.
Toen de avond viel, werd alles ook nog eens prachtig verlicht.
’s Avonds schoven we aan bij La Trattoria voor Italiaans. Ik koos er voor cacio e pepe, een blijvende favoriet.
Clearwater, Myakka en Naples op één dag: strand, wilde natuur en stijlvolle grandeur. Drie totaal verschillende gezichten van Florida, en net daarom bleef deze dag zo sterk hangen.
Dag 7 – Van Naples naar de Everglades en Miami
De dag begon met ontbijt in het hotel in Naples. En ja, soms mag enthousiasme heel eenvoudig zijn: ontbijt inbegrepen. Altijd prettig, zeker op een verhuisdag.
Extra bonus waren de doe-het-zelf wafels, zo’n klein detail waar ik instant gelukkig van word. Een deegdispenser, warme wafelijzers ernaast en zelf aan de slag. Sommige mensen zoeken wellness, ik zoek dat soort ontbijtgeluk.
Voor we definitief vertrokken, maakten we nog een vroeg ochtendritje door de straten van Old Naples. Dat bleek een uitstekend idee. Alles lag er nog rustig bij, de zon kwam net op en de stad toonde zich op haar mooist.
Brede lanen, perfect onderhouden tuinen, palmbomen en huizen die je moeilijk nog gewoon huizen noemt. Sommige villa’s waren ronduit gigantisch.
Wie vanuit Naples verder trekt, kan ik zo’n vroege omweg alleen maar aanraden.
Daarna reden we meteen richting de Everglades, waar een totaal ander decor op ons wachtte.
Eerste halte was Big Cypress Bend Boardwalk. Houten wandelpaden door moerasgebied, tropisch groen en het gevoel dat de natuur hier nog altijd de baas is.
De stop stelde wel wat teleur, al lag dat niet aan de natuur zelf. De regio kampte al geruime tijd met droogte, waardoor het gebied minder levendig oogde dan gehoopt. Soms bepaalt het seizoen nu eenmaal mee hoe een plek zich toont.
Verderop stopten we bij Miccosukee Indian Village, waar we meer leerden over de cultuur, geschiedenis, ambachten en gebruiken van de Miccosukee-gemeenschap, die al generaties lang verbonden is met dit gebied.
We zagen er ook een alligatorshow en kregen zelfs de kans om een baby-alligator vast te houden. Verrassend genoeg voelde het diertje zacht en fragiel aan, totaal anders dan het beeld dat mensen meestal bij alligators hebben. Op de foto zie je de verwondering op mijn gezicht.
Daarna volgde een klassieker die in dit decor perfect past: een airboattocht. Met een brullende motor over het water scheren, het riet langs je heen zien vliegen en uitkijken naar wildlife hoort helemaal thuis in de Everglades.
Na de airboattocht reden we verder naar Miami. Alleen namen we bewust niet de kortste route naar Miami Beach. In plaats van gewoon de snelweg te volgen, reden we dwars door de stad en haar levendige buurten.
Zo passeerden we Little Havana, het moderne Brickell, Downtown Miami, Bayside Marketplace en de thuisbasis van Miami Heat, Kaseya Center.
Het werd een best indrukwekkende rit. Verkeer, drukte, skyline, kleur en energie kwamen langs alle kanten op je af.
We checkten in bij ons hotel in Miami Beach, vlak bij zee. Altijd fijn om na een gevulde dag gewoon het strand weer dichtbij te hebben.
’s Avonds hielden we het rustig en aten we in het hotel. Daarna maakten we nog een korte wandeling over de Miami Beach Boardwalk.
Naples, de Everglades en Miami op één dag: elegantie, ruwe natuur en stadsenergie. Weer zo’n dag die bewees hoeveel variatie deze staat in huis heeft.
Dag 8 – Miami op twee wielen
Onze laatste volle dag begon actief. We huurden fietsen en trokken eropuit voor een stevige tocht langs een van de mooiste stukken van Miami Beach.
Vanuit ons hotel reden we eerst via de Miami Beach Boardwalk zuidwaarts. Fietsen in Miami heeft iets heerlijk ontspannends. Links zee en strand, rechts palmbomen, iconische hotels en een boulevard waar iedereen precies in zijn eigen vakantiefilm meespeelt.
Daarna trokken we verder over Ocean Drive, misschien wel de bekendste straat van Miami Beach. Art-decogevels, terrassen, cabrio’s, joggers, toeristen en een decor dat je meteen herkent uit films en series.
Onze zuidelijkste halte was South Pointe Park en de pier. Een prachtige plek waar stad, strand en oceaan samenkomen. Je kijkt er uit op cruiseschepen, skyline en water in alle tinten blauw.
Daarna draaiden we om en reden we helemaal terug naar het noorden, tot Bal Harbour Beach. Vervolgens opnieuw langs de Boardwalk terug richting hotel. Een flinke rit, maar precies de beste manier om Miami Beach echt te beleven.
Na een korte pauze in het hotel sprongen we opnieuw op de fiets, deze keer richting Lincoln Road. Deze bekende openluchtshoppingstraat heeft een totaal andere sfeer dan de kust. Minder strand, meer stad. Winkels, terrassen, mensen kijken en natuurlijk ook wat souvenirshopping.
Bij Segafredo L’Originale volgde nog een onverwacht hoogtepunt. De zaak ligt vlak naast The Colony Theatre, een prachtig gerestaureerd art-decotheater uit 1935. Alsof de setting nog niet sterk genoeg was, dronk Line er naar eigen zeggen de lekkerste margarita die ze ooit geproefd had.
Later brachten we de fietsen terug binnen. Na een verfrissende douche namen we een Uber naar 11th Street Diner. Die klassieke Amerikaanse diner, gevestigd in een gerestaureerde railcar, ademt pure retrocharme. Neonlichten, chrome details en een menukaart vol klassiekers maken het een plek met karakter.
Daarna sloten we de avond af op Ocean Drive, dat ’s avonds prachtig verlicht is. De art-decogevels, palmbomen en levendige sfeer geven de straat dan nog net wat extra uitstraling. Een mooie manier om onze laatste volle dag in Florida af te ronden.
Het mooie aan zo’n dag was net de afwisseling: ’s ochtends zee, strand en skyline, later winkels, cocktails en stadsleven. Miami blijft een bestemming die zich constant opnieuw uitvindt.
Dag 9 – Terug naar huis
Zoals dat wel vaker gaat op reis, was de laatste dag er plots sneller dan verwacht. Geen uitstappen meer, geen nieuwe stops, alleen nog het praktische slothoofdstuk van een bijzonder geslaagde reis.
We leverden onze huurwagen in op de luchthaven van Miami. Altijd een klein moment op zich. Die wagen was meer dan vervoer geweest: hij bracht ons van pretparken naar natuurgebieden, van strandsteden naar grootstad en van klassieke diners naar onverwachte ontdekkingen onderweg.
Daarna begon de terugreis via Toronto richting huis. Een luchthaven, nog een gate, nog een boarding, en stilaan plaatsmaken voor dat typische gevoel waarmee een goede reis eindigt: moe, tevreden en met veel meer herinneringen dan bagage.
Onderweg passeert alles nog eens in je hoofd. De oldtimers in Kissimmee, achtbanen in Orlando, manatees in Crystal River, stranddagen in Clearwater, de contrasten van Naples, de Everglades en de energie van Miami.
Wat blijft hangen
Florida bevestigde opnieuw waarom het zoveel meer is dan pretparken en stranden alleen. In negen dagen trokken we van achtbanen en alligators naar manatees, van rustige strandmomenten naar tropische natuur en van stijlvolle kustplaatsen naar de levendige energie van Miami.
Voor ons werd het vooral een heerlijke familiereis. Tijd samen, veel afwisseling en herinneringen die nog lang blijven hangen.
En misschien is dat uiteindelijk het mooiste souvenir van reizen: niet wat je meebrengt, maar wat blijft hangen zodra je weer thuis bent.
Zelf zo’n reis in gedachten?
Of nog zoekend naar hoe je dit best aanpakt?
