Van Denver en Cody tot de geisers van Yellowstone
Cowboycultuur, wildlife en geisers: het eerste deel van onze camperreis door The Great American West.
Waarom een camper?
Er zijn maar weinig manieren om de Verenigde Staten intenser te beleven dan met een camper. Geen vaste hotels, geen haastig in- en uitpakken, maar de vrijheid om elke dag wakker te worden op een andere plek, midden in de natuur of vlak bij een gezellig westernstadje. Je reist op je eigen tempo en hebt altijd alles bij de hand. Voor een roadtrip door The Great American West bestaat er wat mij betreft dan ook geen betere manier van reizen.
Voor mij was deze reis echter meer dan zomaar een vakantie. Als reisarchitect wil ik mijn klanten niet alleen inspireren met mooie foto’s of zorgvuldig uitgestippelde routes. Ik wil hen adviseren vanuit eigen ervaring. Hoe rijdt een camper? Is het comfortabel? Hoe praktisch is het onderweg? Waar moet je op letten? Welke campings zijn écht de moeite waard? Op dat soort vragen kun je pas een eerlijk antwoord geven wanneer je het zelf hebt meegemaakt.
Met die gedachte vertrokken we op 11 juli vanuit Brussel naar Denver, via Montréal met Air Canada. De eerste twee dagen verkenden we de hoofdstad van Colorado, waarna we onze Cruise America C21 gingen ophalen. Daarmee begon een avontuur dat ons door Colorado, Wyoming, Montana, Idaho en Utah zou voeren. Onderweg ontdekten we nationale parken, sfeervolle westernstadjes, ruige berglandschappen en vooral heel wat plekken die we zonder camper nooit op dezelfde manier zouden hebben beleefd.
Achteraf bekeken werd deze reis precies wat ik ervan had gehoopt: een combinatie van vrijheid, avontuur en comfort. Maar misschien nog belangrijker: ik kan toekomstige camperreizigers nu adviseren vanuit eigen ervaring. Niet alleen op basis van kaarten, brochures of reisgidsen, maar vanuit wat ik onderweg zelf heb geleerd.
Denver: de perfecte start van ons avontuur
Aankomst in Denver
Na een vlotte vliegreis met Air Canada vanuit Brussel, via Montréal, landden we in de vroege avond in Denver, de hoofdstad van Colorado en de ideale toegangspoort tot The Great American West. Na het ophalen van onze bagage namen we een Uber naar The Curtis Hotel, waar we de eerste twee nachten zouden verblijven.
Na zo’n lange reisdag hielden we het bewust rustig. We maakten nog een korte wandeling door de buurt, aten een hapje en doken vervolgens op tijd ons bed in. De volgende ochtend zouden we Denver pas echt leren kennen.
Op verkenning door de Mile High City
Na een goede nachtrust begonnen we onze eerste volledige dag in Denver met een stevig ontbijt bij Sam’s No. 3, een echte klassieker in het hart van de stad. De royale porties en de typische Amerikaanse dinersfeer maakten duidelijk dat onze roadtrip nu écht begonnen was. Daarna maakten we nog een korte wandeling door het ontwakende stadscentrum, waarna we ons aansloten bij een begeleide stadswandeling van Denver Local Tours.
Onze gids, Will Olson, nam ons mee door LoDo (Lower Downtown), de oudste wijk van Denver. Gedurende twee uur dompelde hij ons onder in de geschiedenis van de stad, van de goudkoorts en de pionierstijd tot de enorme groei die Denver de voorbije decennia heeft doorgemaakt. We wandelden langs gerestaureerde pakhuizen en karaktervolle bakstenen gebouwen uit de pionierstijd, die een mooi contrast vormen met de moderne skyline.
Een van de leukste plekjes vonden we de Dairy Block, een sfeervol steegje vol restaurants, bars, boetieks en straatkunst. Even later passeerden we Coors Field, de thuisbasis van de Colorado Rockies, waarna we uitkwamen op het historische Larimer Square. De charmante negentiende-eeuwse gevels, de gezellige terrasjes en de honderden vlaggetjes die tussen de gebouwen hangen, geven dit plein een heel eigen karakter. De wandeling eindigde aan het prachtig gerenoveerde Union Station, vandaag een bruisende locatie met restaurants, bars en winkels. Dankzij de boeiende verhalen van Will kreeg Denver voor ons veel meer betekenis dan zomaar een moderne Amerikaanse stad.
Na de stadswandeling wandelden we op eigen houtje nog even door de stad. We sloten de dag af met een cocktail in de historische Cruise Room, de beroemde art-decococktailbar van het Oxford Hotel. De bar staat bekend als een geliefde ontmoetingsplek voor beroemdheden die Denver bezoeken. Die avond hebben we er geen bekende gezichten gespot, maar eerlijk gezegd maakte de bijzondere art-decouitstraling dat ruimschoots goed. En alsof dat nog niet genoeg was, dronk ik er misschien wel de beste Black Manhattan die ik ooit heb geproefd.
Op weg met de camper
De volgende ochtend hadden we nog een volledige voormiddag in Denver voordat het echte avontuur begon. Omdat Sam’s No. 3 ons de dag voordien zo goed was bevallen, keerden we met plezier terug voor een tweede ontbijt. De royale porties, de ongedwongen sfeer én de onbeperkte koffie-refills maakten de keuze bijzonder eenvoudig. Daarna maakten we nog een laatste wandeling door de stad en bezochten we het Colorado State Capitol.
De gratis rondleiding bleek veel interessanter dan we vooraf hadden verwacht. We kregen niet alleen meer inzicht in de geschiedenis van Colorado en de werking van het staatsbestuur, ook het fraaie interieur en het enthousiasme van onze gids maakten het bezoek meer dan de moeite waard.
Na het bezoek namen we een Uber naar Cruise America in Longmont, waar we onze camper gingen ophalen. We kozen bewust voor een C21, het kleinste model uit het aanbod. Voor ons tweeën bood die meer dan voldoende ruimte, terwijl hij compact genoeg bleef om nog net in een gewone parkeerplaats te passen. Achteraf bleek dat de ideale keuze voor deze reis.
Nog voor we boodschappen gingen doen, maakten we een tussenstop waar ik stiekem toch wel naar had uitgekeken: Buc-ee’s. Tijdens eerdere reizen door Texas was ik al helemaal fan geworden van deze roadtripstop. Ik wist alleen niet dat Colorado intussen ook een vestiging had. Die opende pas in 2024 in Johnstown, waardoor het extra leuk was om er onderweg onverwacht eentje tegen te komen. Uiteraard ging ik niet buiten zonder een zak verse beef jerky, intussen een vaste traditie wanneer ik een Buc-ee’s bezoek.
Daarna reden we verder naar een Walmart Supercenter. Hoewel onze Cruise America C21 uitgerust was met al het nodige keukengerei, moesten we uiteraard nog boodschappen doen voor de komende dagen. Van ontbijt en drank tot snacks, water en andere praktische benodigdheden: een eerste stop bij Walmart hoort voor veel camperreizigers gewoon bij de ervaring.
De eerste kilometers achter het stuur waren even wennen. Een camper rijdt natuurlijk anders dan een gewone wagen, maar al snel merkten we dat de C21 opvallend vlot en comfortabel rijdt. Na een halfuur voelde het allemaal al heel vertrouwd.
Vervolgens reden we naar Fort Collins, waar onze eerste overnachting op het programma stond. Dat deden we heel bewust. We wilden niet meteen honderden kilometers afleggen, maar eerst rustig wennen aan de camper, al onze spullen een vaste plaats geven en vertrouwd raken met het leven onderweg.
Die eerste avond was meteen ook het moment waarop we echt in het camperleven rolden. Met een koud drankje in de hand en een T-shirt waarop ‘Make America Cowboy Again’ stond, voelde het avontuur ineens heel echt. De echte cowboyervaring moest dan wel nog beginnen, maar de toon voor de rest van de reis was alvast gezet.
Achteraf bleek dat een uitstekende beslissing. Tegen de volgende ochtend voelde de camper al verrassend snel als ons eigen rijdende vakantiehuis.
Eerste kennismaking met Wyoming
Na een comfortabele eerste nacht in de camper waren we helemaal klaar voor de eerste echte etappe van onze roadtrip. Er stond meteen na onze eerste nacht een stevige rit richting Buffalo op het programma. Naarmate we verder noordwaarts reden, verdwenen de grotere steden steeds meer uit beeld en maakten ze plaats voor uitgestrekte prairies, ranches en eindeloze wegen. Met elke kilometer kregen we sterker het gevoel dat we het échte Amerikaanse Westen binnenreden.
Tegen de namiddag bereikten we The Ranch at Ucross, waar we de nacht zouden doorbrengen. Bij aankomst voelden we dat dit geen gewone overnachtingsplek was. Het prachtig onderhouden domein straalde een enorme rust uit, met verzorgde tuinen en eeuwenoude bomen. We verbleven in een gezellige cabin en konden zelfs gebruikmaken van het zwembad, een welkome verfrissing na een warme dag onderweg. Het bleek de ideale uitvalsbasis om deze streek van Wyoming te verkennen.
Na het inchecken reden we naar Buffalo, een charmant westernstadje dat voor ons het échte Amerikaanse Westen belichaamt. Geen drukte of toeristische massa’s, maar een historische hoofdstraat waar het dagelijkse leven rustig zijn gang gaat. We brachten een bezoek aan het Jim Gatchell Memorial Museum, een museum dat de geschiedenis van Buffalo en de omliggende regio op een boeiende manier tot leven brengt. Van indiaanse artefacten en de Johnson County War tot oude winkels, rijtuigen en het pioniersleven: het is zo’n plek waar je zonder verwachtingen binnenstapt en uiteindelijk veel langer blijft dan gepland.
De namiddag sloten we af in de legendarische Occidental Saloon, onderdeel van het historische Occidental Hotel, dat al sinds 1880 reizigers ontvangt. Zodra we binnenstapten, draaiden verschillende hoofden onze richting uit. Dat ongemakkelijke gevoel duurde gelukkig maar enkele seconden, waarna iedereen gewoon weer verderging met waar hij mee bezig was.
De saloon ademt geschiedenis. Hier dronken ooit legendes als Buffalo Bill Cody, Calamity Jane, Butch Cassidy en Theodore Roosevelt een glas, en vandaag lijkt de tijd er nog altijd stil te staan. De houten bar, de opgezette dieren, historische foto’s en zelfs de originele kogelgaten in het plafond vertellen elk hun eigen verhaal. Zoals wel vaker kozen we ook hier een plekje aan de bar, de beste plaats om tussen de locals te zitten en een praatje te slaan.
Terug op de ranch vroegen we aan Ruby, de ranch manager, of er nog iets leuks te doen was op het domein. Ze wees ons enthousiast een wandelpad langs de rivier aan.
“Maar let wel op voor de ratelslangen,” voegde ze er doodleuk aan toe. “Ik heb er dit jaar nog geen gezien, maar ze zullen er ongetwijfeld wel zitten.”
We keken elkaar even aan. De wandeling langs de rivier verdween geruisloos van onze planning en het zwembad leek ons plots een veel veiliger alternatief.
Na een verfrissende duik genoten we van een heerlijk avondmaal in het restaurant van The Ranch at Ucross. Terwijl de zon langzaam achter de heuvels verdween, beseften we dat dit precies het soort plek was waarop we hadden gehoopt: rustig, authentiek en ver weg van de drukte. Een mooier einde van onze eerste dag in Wyoming konden we ons moeilijk wensen.
Te paard door de heuvels van Wyoming
De volgende ochtend stond een van de activiteiten op het programma waar we het meest naar hadden uitgekeken: een horseback ride door de heuvels rond The Ranch at Ucross. Samen met onze gids en Ruby verlieten we de ranch en trokken we de uitgestrekte natuur in. Al na enkele minuten werd duidelijk dat dit veel meer was dan zomaar een paardrijtocht. Dit voelde als Wyoming op zijn puurst.
Tijdens de rit kwamen we langs eeuwenoude teepee circles, stenen cirkels die ooit de basis vormden van de tipi’s van de oorspronkelijke bewoners van deze streek. Onderweg spotten we verschillende mule deer, staken we te paard een ondiepe rivier over en genoten we van weidse uitzichten over de glooiende heuvels. Het enige wat je hoorde, waren de hoeven van de paarden, het zachte ruisen van de wind en af en toe een verhaal van onze gids.
Er zijn van die momenten waarop je beseft dat je een bestemming niet alleen bekijkt, maar ook écht beleeft. Deze rit was daar zonder twijfel één van.
Door de Bighorn Mountains naar Cody
Na onze paardrijtocht namen we afscheid van The Ranch at Ucross en zetten we koers richting Cody. De route voerde ons dwars door het prachtige Bighorn National Forest, een van die minder bekende gebieden die wat mij betreft veel meer aandacht verdienen. De glooiende heuvels maakten langzaam plaats voor dichte bossen, bergpassen en weidse panorama’s. Het was zo’n rit waarbij je regelmatig even stopt, niet omdat het moet, maar simpelweg omdat het landschap daarom vraagt.
Onderweg werden we bovendien beloond met een bijzondere ontmoeting. Langs de weg stonden twee imposante moose rustig te grazen. De eerste elanden die we tijdens deze reis zagen, een moment dat ons nog lang zou bijblijven. Zulke ontmoetingen met wildlife maken een roadtrip door het Amerikaanse Westen telkens weer uniek.
Toen we later die namiddag Ponderosa Campground bereikten, wachtte ons een leuke attentie. Aan de receptie lagen twee rugzakken klaar die Visit Cody Yellowstone speciaal voor ons had achtergelaten. Ze zaten gevuld met hoodies, T-shirts, petten en een muts. Een hartelijk welkom dat we enorm konden waarderen.
Na het inchecken haalden we ook de wagen op die tijdens ons verblijf voor ons geregeld was. Dat bleek bijzonder praktisch. Zo konden we ons de komende dagen vlot verplaatsen tussen de verschillende bezienswaardigheden in en rond Cody, terwijl de camper gewoon op de camping kon blijven staan.
Eerste kennismaking met Cody
Onze eerste stop die avond was de Cody Firearms Experience. Wanneer ik in de Verenigde Staten ben, probeer ik bijna altijd een bezoek aan een gun range in te plannen. Niet alleen omdat ik het een boeiende ervaring vind, maar ook omdat het in België en de rest van Europa veel minder toegankelijk is.
De Cody Firearms Experience onderscheidt zich bovendien van een klassieke schietstand. Je kunt er, onder begeleiding en met veel aandacht voor veiligheid, kiezen uit een indrukwekkende collectie historische én moderne vuurwapens.
Mijn keuze viel vrijwel onmiddellijk op een volautomatische FN P90, een ontwerp van onze eigen Belgische trots FN Herstal. Het voelde toch speciaal om aan de andere kant van de wereld met een Belgisch ontwerp te kunnen schieten. Line koos dan weer bewust voor een klassieke westernrevolver, helemaal passend bij het westernkarakter van Cody. Twee totaal verschillende vuurwapens, maar allebei een ervaring die we niet snel zullen vergeten.
Ook als vuurwapens niet meteen je interesse hebben, is een bezoek absoluut de moeite waard. De professionele begeleiding en de nadruk op veiligheid maken het tot een interessante kennismaking met een stukje Amerikaanse cultuur.
Een westernavond zoals je die alleen in Cody beleeft
Na een korte rustpauze in onze camper was het tijd voor een van de hoogtepunten van de dag. Een shuttlebus pikte ons op aan de ingang van Ponderosa Campground en bracht ons naar de Cody Cattle Company, waar een typisch westernavondje op het programma stond.
Zodra we binnenstapten, was het duidelijk dat dit veel meer zou worden dan zomaar een etentje. Lange houten tafels met banken, families en reizigers van overal ter wereld zaten gezellig door elkaar en de geur van een uitgebreid barbecuebuffet kwam je al tegemoet. Nog voor het buffet geopend werd, klonk het Amerikaanse volkslied. Iedereen stond recht, met de hand op het hart.
Hoe vaker ik in de Verenigde Staten kom, hoe meer ik dat soort momenten weet te appreciëren. Er spreekt een oprechte trots en verbondenheid uit die moeilijk uit te leggen is, maar die je wel voelt. Ook ik word daar telkens weer een beetje emotioneel van.
Na een heerlijk buffet raakten we aan de praat met onze tafelgenoten. Dat is misschien wel het mooiste aan dit concept. Je schuift gewoon aan bij lange tafels en voor je het weet, wissel je verhalen uit met mensen die je een uur eerder nog nooit had ontmoet. Ondertussen zorgden Ryan Martin & The Triple C Cowboys voor een avond vol cowboymuziek, countryklassiekers, humor en interactie met het publiek. De perfecte opwarmer voor wat nog zou volgen.
Na het diner wandelden we samen met de andere bezoekers richting de Cody Nite Rodeo. Cowboyhoeden, laarzen, gezinnen met kinderen… het leek wel alsof heel Cody onderweg was naar dezelfde bestemming.
Wie Cody bezoekt, mag deze rodeo wat mij betreft absoluut niet overslaan. Het is geen toeristische show die speciaal voor bezoekers wordt opgevoerd, maar een echte rodeo waar lokale cowboys en cowgirls het tegen elkaar opnemen. Je zit letterlijk tussen de inwoners van Cody en beleeft de westerncultuur zoals die hier vandaag nog altijd leeft.
De avond bood een mooie mix van klassieke rodeodisciplines. Van bull riding en calf roping tot misschien wel het meest aandoenlijke onderdeel van de avond, waarbij kinderen lintjes van de staart van kalfjes proberen te trekken. Het zorgde voor heel wat hilariteit op de tribunes en maakte duidelijk dat een rodeo hier veel meer is dan een sportwedstrijd. Het is een traditie die generaties samenbrengt.
Voor mij sprong vooral het barrel racing eruit. Met verbluffende snelheid stuurden de amazones hun paarden rond drie tonnen, waarbij elke honderdste van een seconde het verschil kon maken. De combinatie van kracht, techniek en precisie maakte veel indruk.
Nog een praktische tip: de metalen zitbanken zitten na verloop van tijd een stuk minder comfortabel dan ze eruitzien. Gelukkig had Line vooraf het briljante idee om een zitkussentje te kopen. Achteraf bekeken misschien wel de beste investering van de avond… al kwam dat frisse Amerikaanse pintje dat we erbij dronken verdacht dicht in de buurt.
Een dag vol westerngeschiedenis en avontuur
Na onze eerste avond in Cody waren we benieuwd wat de stad overdag nog allemaal te bieden had. Al gauw bleek dat één dag veel te kort is om alles te ontdekken.
Onze eerste stop was Old Trail Town, een openluchtmuseum met authentieke gebouwen uit de tweede helft van de negentiende eeuw. De historische cabins, saloons, een oude smidse en zelfs de hut waarin Butch Cassidy ooit verbleef, brengen het Wilde Westen opnieuw tot leven. Je wandelt er letterlijk door de geschiedenis en krijgt een goed beeld van hoe het leven er in deze streek ruim honderd jaar geleden uitzag. Voor liefhebbers van westernfilms en Amerikaanse geschiedenis is dit echt een aanrader.
Daarna trokken we naar het Buffalo Bill Center of the West.
Wie denkt dat dit zomaar een museum is, heeft het mis. Het is een verzameling van vijf musea onder één dak, volledig gewijd aan de geschiedenis, kunst, natuur en cultuur van het Amerikaanse Westen.
Het museum over Buffalo Bill Cody zelf schetst een boeiend beeld van de man achter de legende. Ook het Draper Natural History Museum bleef ons bij, vooral dankzij de prachtig uitgewerkte taxidermiediorama’s waarin de fauna van het Greater Yellowstone Ecosystem tot leven komt.
Van de vijf musea bleef het Cody Firearms Museum mij het meest bij. Met meer dan 7.000 vuurwapens behoort het tot de belangrijkste vuurwapencollecties ter wereld. Alleen al voor dit museum had ik met plezier nog enkele uren extra uitgetrokken.
Opnieuw te paard
Na de middag stond opnieuw een paardrijtocht op het programma, deze keer vanaf de Bill Cody Ranch. Hoewel we enkele dagen eerder al door de heuvels rond Ucross hadden gereden, bleek deze rit een totaal andere ervaring.
De route voerde ons door ruige heuvels, langs grillige rotsformaties en meermaals door ondiepe riviertjes.
Althans… dat was de bedoeling.
Mijn paard had blijkbaar andere plannen en vond het een beter idee om bij elke rivier een sprong te maken in plaats van er rustig doorheen te waden.
Dat zorgde af en toe voor een spannend moment in het zadel, maar achteraf bekeken maakte het de rit alleen maar leuker.
Deze tocht was bovendien een stuk avontuurlijker dan die in Ucross. We reden over steile hellingen, slingerden door smalle valleien en werden onderweg getrakteerd op prachtige vergezichten. Net toen de lucht begon dicht te trekken en de eerste onweerswolken verschenen, bereikten we opnieuw de ranch.
De timing had nauwelijks beter kunnen zijn.
Een perfecte afsluiter van de dag
Na een korte opfrisbeurt trokken we opnieuw richting downtown Cody. Voor het avondeten kozen we voor de Proud Cut Saloon, waar een perfect gebakken flat iron steak op het menu stond. Alleen al daarvoor zouden we met plezier terugkeren.
Zoals wel vaker eindigden we de avond niet meteen na het eten. Op wandelafstand vonden we de gezellige Silver Dollar Bar, de ideale plek om de dag af te sluiten met een drankje.
Terwijl we de voorbije dagen nog eens de revue lieten passeren, groeide het besef dat Cody veel meer was dan een tussenstop op weg naar Yellowstone. Het was een bestemming op zich, eentje waar we met plezier nog een extra dag waren gebleven.
Afscheid van Cody
Voor we Cody achter ons lieten, brachten we eerst de wagen terug die we tijdens ons verblijf hadden gebruikt. Daarna namen we nog even de tijd om door het historische centrum te wandelen.
Natuurlijk mocht een bezoek aan het iconische Irma Hotel niet ontbreken.
Het hotel werd in 1902 gebouwd door Buffalo Bill Cody zelf en vernoemd naar zijn jongste dochter, Irma. Meer dan een eeuw later ademt het nog altijd de sfeer van het Oude Westen. De authentieke houten veranda, historische foto’s en de beroemde kersenhouten bar, een geschenk van koningin Victoria aan Buffalo Bill, maken van het Irma Hotel veel meer dan zomaar een hotel.
Ook wie er niet overnacht, zou hier even moeten binnenlopen om die unieke geschiedenis zelf te ervaren.
Toen we uiteindelijk opnieuw in de camper stapten, beseften we dat Cody veel meer was geworden dan een tussenstop op weg naar Yellowstone. De combinatie van geschiedenis, gastvrijheid, cowboycultuur en de omgeving maakte het plaatje compleet.
Zonder twijfel was Cody voor mij het absolute hoogtepunt van de hele reis.
Via de Chief Joseph Scenic Byway naar Yellowstone
Vanuit Cody reden we richting Yellowstone National Park via de Chief Joseph Scenic Byway. Hoewel de Beartooth Highway vaak alle aandacht krijgt, verkies ik persoonlijk deze route. Ze is minstens even mooi, een stuk rustiger en daardoor veel aangenamer om op je eigen tempo te rijden.
De weg slingert zich door uitgestrekte valleien, bergweiden en ruige rotsformaties, met onderweg tal van uitzichtpunten die uitnodigen om even halt te houden. Bovendien volg je grotendeels de historische vluchtroute van Chief Joseph en de Nez Perce, wat de rit nog een extra laag geeft.
Na bijna elke bocht ontvouwde zich een nieuw landschap. Het was zo’n route waarbij de rit zelf minstens even belangrijk is als de bestemming.
Even later bereikten we de Northeast Entrance van Yellowstone National Park. Ons avontuur in het oudste nationale park ter wereld kon eindelijk beginnen.
Yellowstone National Park: waar de natuur alle hoofdrollen opeist
Na dagen vol westernstadjes, cowboycultuur en eindeloze landschappen bereikten we eindelijk Yellowstone National Park, het oudste nationale park ter wereld. Sinds de oprichting in 1872 groeide Yellowstone uit tot een van de bekendste natuurgebieden op aarde. Toch is het veel meer dan een verzameling geisers en warmwaterbronnen. Hier komen geologie, wildlife en ongerepte natuur samen op een schaal die moeilijk te bevatten is.
Wat me meteen opviel, was hoe anders Yellowstone aanvoelt dan eender welk ander nationaal park dat ik eerder bezocht. Je bent hier niet zomaar bezoeker van een mooi landschap. Je bent te gast in een ecosysteem waar de natuur nog altijd de regels bepaalt. Wilde dieren bewegen zich vrij door het park, geothermische gebieden vragen voortdurend om voorzichtigheid en achter elke bocht wacht iets nieuws. Hier pas je je als bezoeker aan de natuur aan, niet andersom.
Via de Northeast Entrance, algemeen beschouwd als een van de mooiste toegangswegen tot Yellowstone, reden we het park binnen. Niet veel later maakten de uitgestrekte prairies plaats voor brede valleien, dichte bossen en de eerste kuddes bizons die langs de weg graasden. Nog voor we goed en wel beseften dat we Yellowstone waren binnengereden, stonden we al stil in onze eerste… bisonfile. Wanneer een kudde besluit de weg over te steken, ligt het verkeer gewoon stil. De natuur bepaalt hier nu eenmaal de regels.
Onze eerste bestemming was Lamar Valley, niet voor niets de Serengeti van Noord-Amerika genoemd. Al na enkele minuten werd duidelijk waarom. Verspreid over de uitgestrekte graslanden graasden honderden bizons, terwijl pronghorns en verschillende hertensoorten zich tussen het hoge gras bewogen.
We namen ruim de tijd om door de vallei te rijden. In Yellowstone is de bestemming vaak minder belangrijk dan de weg ernaartoe. Om de paar minuten stopten we omdat er ergens wildlife te zien was of omdat zich achter de volgende bocht alweer een nieuw panorama aandiende. Haast lijkt hier simpelweg niet te bestaan.
Hoe verder we reden, hoe meer bizons we zagen. Sommige graasden onverstoorbaar op de grasvlakten, andere lagen vlak naast de weg en trokken zich niets aan van de voorbijrijdende auto’s. Het was zonder twijfel een van de meest bijzondere wildlife-ervaringen die we ooit hebben beleefd. We hadden gehoopt enkele bizons te zien, maar op deze schaal hadden we dat nooit verwacht.
Tegelijk word je voortdurend herinnerd aan het feit dat dit geen dierentuin is. Een bizon oogt misschien kalm, maar blijft een onvoorspelbaar wild dier dat je altijd met respect en vanop voldoende afstand benadert. Dat is precies wat Yellowstone zo bijzonder maakt. Je bent hier te gast in de leefwereld van de dieren, niet andersom.
Rond de middag hielden we halt op een picknickplaats met uitzicht op de omliggende bergen. Met een paar eenvoudige boterhammen en enkele grazende bizons in de verte hadden we moeilijk een mooiere plek kunnen bedenken voor onze lunch.
En dat was nog maar het begin van onze eerste dag in Yellowstone.
Wanneer Yellowstone het tempo bepaalt
Via Tower-Roosevelt vervolgden we onze route richting Mammoth Hot Springs, met onderweg een korte stop bij Tower Fall. De ongeveer veertig meter hoge waterval behoort tot de bekendste van Yellowstone en is een mooie plek om even de benen te strekken.
Bij Mammoth Hot Springs had Yellowstone echter duidelijk andere plannen voor ons. Net toen we aankwamen, brak een stevig onweer los. Binnen enkele minuten veranderde de parking in een wirwar van stromend water en ontstonden er zelfs kleine beekjes die langs onze camper liepen. Vanuit de verte zagen we bezoekers die de kalkterrassen toch hadden bezocht. Doorweekt keerden ze terug naar de parking, volledig overgeleverd aan de wolkbreuk.
Even overwogen we om toch te gaan wandelen, maar uiteindelijk besloten we dat het simpelweg niet veilig én niet aangenaam zou zijn. We bleven nog een tijdje in de camper zitten en wachtten tot het ergste voorbij was. Achteraf bekeken was zelfs dat een ervaring op zich. Vanuit de camper zagen we hoe Yellowstone opnieuw liet merken wie hier de baas is. Niet alleen de wilde dieren, ook het weer heeft hier het laatste woord.
Toen de lucht eindelijk opnieuw opklaarde, zetten we onze tocht verder richting West Yellowstone. Onderweg hielden we nog halt bij Beryl Spring, een van de heetste warmwaterbronnen van het park. Al vanop afstand hoorden we het luide gesis van stoom die onafgebroken met enorme kracht uit de grond ontsnapte. Alleen al dat geluid maakte duidelijk welke gigantische krachten zich onder Yellowstone schuilhouden.
Terwijl we naar het sissende geweld stonden te kijken, viel ons oog op de heuvel aan de overkant van de weg. Daar stond een bizon met haar kalfje onverstoorbaar te grazen. Alsof het oorverdovende geraas van de stoom helemaal niet bestond, gingen ze rustig verder met eten.
Dat ene beeld vat Yellowstone misschien nog het best samen: een landschap waar vulkanische krachten en wilde natuur al duizenden jaren moeiteloos naast elkaar bestaan.
Aan het einde van de dag verlieten we het park via de West Entrance en reden we naar West Yellowstone, een gezellig bergstadje net over de grens in Montana, waar we die nacht zouden overnachten.
Na alle indrukken van de voorbije uren deed het deugd om nog even door de gezellige hoofdstraat te wandelen. Het stadje leeft volledig op het ritme van Yellowstone National Park. Souvenirwinkels, outdoorzaken, restaurants en bars wisselen elkaar af, terwijl reizigers uit alle windstreken er hun belevenissen van de dag uitwisselen.
Voor het avondeten schoven we aan in de Grizzly Lounge, waar we genoten van een perfect gebakken steak. Daarbij hoorde voor mij een frisse Michelob Ultra, gevolgd door een uitstekende cocktail. De ideale afsluiter van een dag die heel anders was verlopen dan gepland, maar daardoor misschien net zo memorabel werd.
West Yellowstone staat voor veel reizigers bekend als de ideale uitvalsbasis voor een bezoek aan Yellowstone National Park. Toch is het veel meer dan een plek om te overnachten. De gemoedelijke sfeer en gezellige horeca maken het een aangename bestemming om even op adem te komen, voordat we de volgende dag opnieuw Yellowstone zouden intrekken.
Met een lokale gids op pad
De volgende ochtend reden we vroeg naar Grant Village, waar we ons aansloten bij de Circle of Fire Tour. Hoewel Yellowstone perfect op eigen houtje te verkennen is, wilden we ook eens ervaren hoe het park eruitziet door de ogen van een lokale gids.
Achteraf bleek dat een uitstekende beslissing.
Onze gids, Dan, kende Yellowstone als zijn broekzak. Hij vertelde boeiend over de geologische geschiedenis van het park, de enorme supervulkaan waarop Yellowstone ligt en het gedrag van de dieren die hier leven. Minstens even interessant waren zijn persoonlijke verhalen over hoe het is om in Yellowstone te wonen en te werken. Die blik achter de schermen gaf de tour een extra dimensie.
Precies die verhalen en kleine weetjes zorgden ervoor dat we het park met andere ogen gingen bekijken. Pas dan besef je hoe uitzonderlijk Yellowstone eigenlijk is en hoeveel zich hier onder én boven de grond afspeelt.
Bovendien hoefden we ons geen zorgen te maken over de route, parkeerplaatsen of het verkeer. Daardoor konden we onze aandacht volledig richten op het landschap en alles wat onderweg te zien was.
Voor wie Yellowstone voor het eerst bezoekt en graag wat meer achtergrond krijgt, kan ik zo’n begeleide tour alleen maar aanraden.
Een park vol contrasten
Tijdens de tour reden we langs enkele van de bekendste plekken van het park, maar ook langs locaties die je op eigen houtje misschien minder snel zou bezoeken.
Onderweg passeerden we de oevers van Yellowstone Lake, trokken we door Hayden Valley, bewonderden we de Grand Canyon of the Yellowstone met haar spectaculaire watervallen en hielden we halt bij Artist Point, waar je geniet van een van de meest adembenemende uitzichten van het park.
Wat vooral opviel, was hoe snel het landschap veranderde.
Dichte naaldbossen maakten plaats voor open valleien, kleurrijke geothermische gebieden gingen haast ongemerkt over in uitgestrekte graslanden en achter vrijwel elke bocht wachtte opnieuw een totaal ander decor.
Geen enkel deel van Yellowstone voelt hetzelfde aan.
Waar de aarde nog leeft
Een van de hoogtepunten van de dag was het bezoek aan de geothermische gebieden rond Artist Paint Pots en Old Faithful.
Hier zie je Yellowstone zoals de meeste mensen het kennen: kokende modderpoelen, felgekleurde warmwaterbronnen, sissende fumarolen en geisers die op gezette tijden uitbarsten.
Toch waren het niet alleen de geisers die indruk maakten.
Dankzij de uitleg van onze gids kregen we een veel beter beeld van wat zich diep onder onze voeten afspeelt. Pas dan besef je dat Yellowstone één gigantisch vulkanisch systeem is dat voortdurend in beweging blijft. De geisers en warmwaterbronnen zijn slechts de zichtbare aanwijzingen van de enorme krachten die zich kilometers dieper onder het aardoppervlak bevinden.
Natuurlijk mocht ook Old Faithful niet ontbreken. Hoewel het misschien de bekendste geiser ter wereld is, blijft het bijzonder om hem tientallen meters hoog water en stoom de lucht in te zien spuiten.
Sommige plekken zijn nu eenmaal iconisch, en Old Faithful hoort zeker in dat rijtje thuis.
Een andere kijk op Yellowstone
Toen we aan het einde van de dag terugkeerden naar Grant Village, hadden we het gevoel dat we Yellowstone niet alleen hadden bezocht, maar ook veel beter hadden leren begrijpen.
De verhalen van onze gids gaven context aan alles wat we zagen en maakten duidelijk waarom dit nationale park zo uniek is.
Achteraf bekeken was de Circle of Fire Tour een van de beste keuzes die we tijdens deze reis maakten. Niet omdat we plaatsen bezochten die je zelf niet kunt bereiken, maar omdat we Yellowstone leerden bekijken door de ogen van iemand die het park door en door kent.
En precies dat maakte het verschil.
Slapen in het hart van Yellowstone
Na afloop van de tour keerden we terug naar Grant Village Campground. Deze campground ligt centraal in Yellowstone National Park en vormt daardoor een ideale uitvalsbasis om verschillende delen van het park te verkennen.
We hadden een eenvoudige kampeerplaats zonder water- of elektriciteitsaansluiting, maar dat namen we er graag bij. In ruil kregen we een plekje midden tussen de hoge sparren, waar de rust bijna tastbaar was.
Voor het avondeten maakten we iets eenvoudigs klaar in de camper. Daarna wandelden we met een drankje naar de oever van Yellowstone Lake, ter hoogte van West Thumb. Terwijl de avond langzaam over het spiegelgladde water viel, genoten we van het uitzicht op de uitgestrekte bossen en de bergen in de verte. Het was zo’n plek waar je vanzelf langer blijft zitten dan je van plan was.
De volgende ochtend stonden we vroeg op om met een verse kop koffie de zon boven het meer te zien opkomen. Het water lag er opnieuw bijna perfect stil bij en de eerste zonnestralen kleurden de lucht langzaam goud. Een mooier begin van de dag konden we ons moeilijk wensen.
Op zulke momenten besef je opnieuw waarom reizen met een camper zo bijzonder is. Je overnacht niet zomaar in de buurt van een nationaal park, maar midden in de natuur. Je ontbijt met uitzicht op een van de grootste bergmeren van Noord-Amerika, wandelt vanuit je kampeerplaats naar de oever en ervaart Yellowstone op een manier die je vanuit een hotel nooit helemaal beleeft.
Tot in deel 2
Terwijl we Yellowstone achter ons lieten, beseften we hoeveel indrukken we in amper enkele dagen hadden opgedaan. Van de eerste kilometers met de camper en de uitgestrekte landschappen van Wyoming tot de westernsfeer in Cody en de ongerepte natuur van Yellowstone: dit eerste deel van onze roadtrip overtrof al onze verwachtingen.
Maar de reis was nog lang niet voorbij.
Voor ons lagen nog de grillige bergpieken van Grand Teton National Park, de charme van Jackson Hole, de verrassingen van Idaho en de gastvrijheid van Salt Lake City.
Dat verhaal vertel ik graag in het tweede deel van dit reisverhaal.
Heeft dit reisverhaal je geïnspireerd om zelf The Great American West met de camper te ontdekken? Met States of Wonder stel ik graag een roadtrip op maat samen, volledig afgestemd op jouw wensen en gebaseerd op eigen reiservaringen. Neem gerust contact op voor een vrijblijvend gesprek.
