Een roadtrip is voor mij nog altijd een van de mooiste manieren om de Verenigde Staten te ontdekken. De afstanden zijn groot, maar net onderweg krijg je een heel ander Amerika te zien dan op de bekende bestemmingen. Gelukkig is autorijden in Amerika helemaal niet zo ingewikkeld als het misschien lijkt.
Is autorijden in Amerika moeilijk?
Integendeel. Persoonlijk vind ik autorijden in de Verenigde Staten relaxter dan in België. De wegen zijn ruim, veel verkeerssituaties voelen logisch aan en eens je een paar typisch Amerikaanse verkeersregels kent, ben je er snel mee weg.
Wat me telkens opnieuw opvalt, is hoe hoffelijk het verkeer kan verlopen. Zeker aan kruispunten wordt de voorrang netjes gerespecteerd. Aan een four-way stop wacht iedereen zijn beurt af en krijg je eerder een vriendelijk handgebaar dan een claxonconcert.
Natuurlijk kom je ook druk verkeer, files en minder geduldige chauffeurs tegen, zeker in en rond de grote steden. Maar wie voor het eerst aan een roadtrip begint, hoeft zich wat mij betreft geen zorgen te maken over het rijden zelf. Ik vind het er overzichtelijk en vooral erg aangenaam rijden.
Er zijn wel een aantal verkeersregels en gewoontes die anders zijn dan bij ons. Geen ingewikkelde toestanden, maar wel een paar dingen die handig zijn om te weten vóór je voor het eerst de parking van de autoverhuurder afrijdt.
Miles, mph en afritten
In de Verenigde Staten worden afstanden aangegeven in miles en snelheden in miles per hour (mph). Eén mile is ongeveer 1,6 kilometer, maar tijdens het rijden hoef je niets om te rekenen: je snelheidsmeter en de verkeersborden gebruiken dezelfde eenheid.
Een paar snelheden die je geregeld tegenkomt:
- 25 mph ≈ 40 km/u
- 55 mph ≈ 89 km/u
- 65 mph ≈ 105 km/u
- 75 mph ≈ 121 km/u
Ook de nummering van afritten is handig om te begrijpen. Op veel snelwegen zijn exit numbers gekoppeld aan de mile markers. Exit 142 ligt dan ongeveer ter hoogte van mile 142. Daardoor kun je onderweg gemakkelijk inschatten hoe ver het nog is tot je afrit.
Highway, Interstate, freeway of Scenic Byway?
Een highway is een algemene term voor een belangrijke doorgaande weg en hoeft niet noodzakelijk een autosnelweg te zijn.
Een Interstate, herkenbaar aan het blauw-rode schild met bijvoorbeeld I-10 of I-95, behoort tot het nationale snelwegennetwerk en is ideaal om snel grote afstanden af te leggen. Even nummers lopen doorgaans oost-west, oneven nummers noord-zuid.
US Routes, herkenbaar aan het witte schild, vormen een ouder wegennetwerk. Ze lopen geregeld dwars door steden en dorpen en kunnen daardoor tijdens een rondreis een stuk interessanter zijn. Bekende voorbeelden zijn US-1, US-89, US-101 en natuurlijk Route 66.
Freeway verwijst eerder naar het type weg: gescheiden rijrichtingen, geen verkeerslichten of gewone kruispunten en op- en afritten zoals we die van onze autosnelwegen kennen.
En dan zijn er de Scenic Byways. Die voeren je door bijzondere landschappen en zijn wat mij betreft bijna altijd het overwegen waard wanneer je er de tijd voor hebt.
Ik kies daarom niet automatisch voor de snelste route. Soms win je met de Interstate een uur, maar mis je onderweg precies het Amerika waarvoor je gekomen bent.
Rechts afslaan bij een rood verkeerslicht
Een van de eerste verschillen die je zult tegenkomen: bij een rood verkeerslicht mag je in de Verenigde Staten doorgaans rechts afslaan.
Je moet wel eerst volledig stoppen en controleren of de weg vrij is. Let daarbij niet alleen op ander verkeer, maar ook op voetgangers en fietsers die de straat oversteken. Staat er een bord No Turn on Red, dan wacht je uiteraard tot het licht groen wordt.
In het begin voelt het misschien wat vreemd om bij rood af te slaan, maar je bent er snel aan gewend. Bovendien voorkomt het dat je op een leeg kruispunt nodeloos staat te wachten.
Hoe werkt een four-way stop?
Een typisch Amerikaanse verkeerssituatie is de four-way stop. Op zo’n kruispunt staat vanuit elke richting een STOP-bord en moet iedere bestuurder volledig tot stilstand komen. Een zogenaamde rolling stop, waarbij je alleen sterk vertraagt, telt dus niet.
Het principe is eenvoudig: wie eerst aankomt, mag eerst vertrekken. Arriveren twee voertuigen ongeveer gelijktijdig, dan krijgt het voertuig aan de rechterkant voorrang.
De eerste keren vraagt het misschien wat extra aandacht, maar het systeem werkt verrassend vlot. Iedereen stopt, kijkt even rond en wacht zijn beurt af. Het is meteen een mooi voorbeeld van de hoffelijkheid die ik op de Amerikaanse wegen geregeld ervaar.
Verkeerslichten hangen aan de overkant
Een klein verschil waar je als Belg misschien even aan moet wennen: verkeerslichten hangen er dikwijls aan de overkant van het kruispunt.
Je stopt natuurlijk gewoon vóór de stoplijn of het zebrapad. Het voordeel is dat je het verkeerslicht ook wanneer je als eerste staat perfect kunt blijven zien.
Persoonlijk vind ik het zelfs handiger dan bij ons.
Mag je rechts inhalen in Amerika?
Op brede snelwegen met meerdere rijstroken zul je merken dat andere bestuurders je niet alleen links, maar ook rechts voorbijrijden. Rechts inhalen is in veel situaties toegestaan en komt dan ook regelmatig voor. De precieze regels verschillen wel per staat.
Ga er dus niet automatisch vanuit dat er rechts van je niemand kan aankomen wanneer je van rijstrook wilt veranderen. Controleer je spiegels en dode hoek en gebruik je richtingaanwijzer.
Rij voorspelbaar en kijk goed rondom je voor je van rijstrook verandert.
HOV- en carpool lanes
Rond grote steden kom je regelmatig HOV- of carpool lanes tegen: rijstroken voor voertuigen met meerdere inzittenden. Je herkent ze aan het ruitvormige symbool (♦) op het wegdek en de verkeersborden.
Op de borden staat hoeveel personen minimaal in de wagen moeten zitten, bijvoorbeeld HOV 2+ of HOV 3+. Soms gelden de beperkingen alleen tijdens bepaalde uren.
Reis je met z’n tweeën of met het gezin, dan kun je zo’n rijstrook in veel gevallen gebruiken. Zeker tijdens de spits kan dat behoorlijk wat tijd schelen. Lees wel goed de borden, want sommige express lanes werken met tolheffing of hebben andere voorwaarden.
De center turn lane
Op Amerikaanse wegen zie je regelmatig een middelste rijstrook die door verkeer uit beide richtingen wordt gebruikt om links af te slaan. Je herkent deze center turn lane aan de gele belijning en de pijlen op het wegdek die in beide richtingen wijzen.
Wil je bijvoorbeeld links een zijstraat, restaurant of parking inrijden, dan kun je naar deze middelste rijstrook opschuiven en daar wachten tot je veilig kunt afslaan.
De rijstrook is alleen bedoeld om links af te slaan. Gebruik ze dus niet om een eind over door te rijden of om andere voertuigen in te halen.
Let extra goed op voor schoolbussen
Wanneer een schoolbus stopt om kinderen te laten in- of uitstappen, gaan de rode waarschuwingslichten knipperen en klapt aan de zijkant een rood STOP-bord uit. Op dat moment mag je de bus niet voorbijrijden.
Ook verkeer uit de tegenovergestelde richting moet doorgaans stoppen. Alleen op bepaalde wegen met fysiek gescheiden rijrichtingen gelden uitzonderingen.
De regel is duidelijk: rode knipperlichten en een uitgeklapt STOP-bord? Stop en wacht tot de signalen uitgeschakeld zijn. De veiligheid rond schoolbussen wordt zeer ernstig genomen en overtredingen kunnen stevig worden bestraft.
Maak plaats voor hulpdiensten
Komt een politieauto, ambulance of brandweerwagen met zwaailichten en sirene achter je aan, maak dan zo snel en veilig mogelijk plaats. Ga naar de rechterkant van de weg en stop zodat het hulpvoertuig voorbij kan.
Zie je hulpdiensten met zwaailichten langs de weg stilstaan, verminder dan je snelheid en geef ze zoveel mogelijk ruimte. Op een weg met meerdere rijstroken schuif je waar mogelijk een rijstrook op.
Kort samengevat: zwaailichten? Vertraag, geef ruimte en blijf alert.
Wat als de politie je aan de kant zet?
Zie je blauwe en rode zwaailichten in je achteruitkijkspiegel, blijf dan rustig. Zet je richtingaanwijzer aan en zoek zo snel mogelijk een veilige plaats aan de rechterkant van de weg om te stoppen.
Zet de wagen in park, schakel de motor en radio uit en blijf in de auto zitten. Houd je handen goed zichtbaar, bij voorkeur op het stuur. Begin niet alvast in het handschoenkastje of een tas naar je documenten te zoeken. Wacht tot de agent ernaar vraagt en vertel eventueel waar ze liggen voordat je ernaar reikt.
Blijf vriendelijk, volg de aanwijzingen van de agent en vermijd onverwachte bewegingen. Word je ’s avonds of ’s nachts tegengehouden, zet dan de binnenverlichting aan zodat de agent goed kan zien wie er in de wagen zit.
Alcohol achter het stuur: DUI wordt ernstig genomen
Rijden onder invloed heet in de Verenigde Staten meestal DUI: Driving Under the Influence. De regels worden streng gehandhaafd en de gevolgen van rijden onder invloed kunnen aanzienlijk zijn.
Vermoedt een politieagent dat je onder invloed bent, dan kan je gevraagd worden om langs de kant van de weg een field sobriety test uit te voeren. Denk aan in een rechte lijn lopen, op één been staan of met je ogen een voorwerp volgen. Ook een ademtest kan deel uitmaken van de controle.
Zijn er voldoende aanwijzingen dat je onder invloed rijdt, dan kun je ter plaatse worden gearresteerd. Een DUI is niet noodzakelijk een kwestie van een boete betalen en daarna je reis voortzetten. Er kan een strafrechtelijke procedure volgen en je kunt voor de rechtbank moeten verschijnen, wat voor een buitenlandse reiziger uiteraard bijzonder vervelend kan worden.
Mijn advies is eenvoudig: wie rijdt, drinkt niet. Wil je ’s avonds genieten van een paar cocktails of glazen wijn, laat de auto dan staan en neem een taxi, Uber of Lyft.
Parkeren: lees altijd goed de borden
Buiten de grote steden is parkeren meestal eenvoudig. Parkeerplaatsen zijn ruim en bij hotels, winkels, restaurants en bezienswaardigheden is doorgaans voldoende plaats voorzien. In stadscentra kan dat natuurlijk een ander verhaal zijn.
Parkeer je op straat, lees dan goed de borden. Let op tijdsbeperkingen, vergunninghouders, laad- en loszones en momenten waarop parkeren verboden is, bijvoorbeeld vanwege street cleaning. Ook gekleurde stoepranden kunnen parkeerbeperkingen aangeven.
Bij hotels en restaurants kom je daarnaast regelmatig valet parking tegen. Je geeft je wagen af aan een medewerker die hem voor je parkeert. Vooral in grote steden en bij luxere hotels is dat heel normaal. Houd er rekening mee dat valet parking behoorlijk prijzig kan zijn en dat een fooi gebruikelijk is.
Twijfel je of je ergens mag staan? Zoek dan liever een andere plek. Dat is meestal goedkoper dan kennismaken met de plaatselijke parkeerwachter.
Tanken in Amerika
Brandstofprijzen worden aangegeven per gallon in plaats van per liter. Eén Amerikaanse gallon is ongeveer 3,8 liter.
Bij de meeste tankstations betaal je vóór je tankt. Buitenlandse kredietkaarten worden aan de pomp niet altijd aanvaard, bijvoorbeeld wanneer de terminal om een Amerikaanse ZIP code vraagt. Lukt het niet, dan kun je gewoon binnen vooraf betalen en het nummer van je pomp doorgeven.
Aan de pomp krijg je meestal de keuze tussen Regular, Mid-Grade en Premium. Voor de meeste gewone huurwagens volstaat Regular, tenzij bij de wagen uitdrukkelijk iets anders staat aangegeven.
Wacht in afgelegen gebieden niet tot je tank bijna leeg is. Zeker in het Westen kunnen de afstanden tussen tankstations behoorlijk groot zijn.
Tolwegen en tolstroken
Afhankelijk van je route kom je toll roads, toll bridges en express lanes tegen. Op veel plaatsen gebeurt de tolheffing volledig elektronisch en kun je niet meer gewoon cash betalen aan een tolhuisje.
Met een huurwagen wordt de tol meestal via de nummerplaat of een aanwezige transponder geregistreerd en later door de verhuurmaatschappij aangerekend. Daarbij kunnen naast de tol zelf ook administratie- of servicekosten komen.
Vraag daarom bij het ophalen van je huurwagen even hoe de tolheffing geregeld is. Tolwegen hoef je zeker niet te vermijden. Ze kunnen juist tijd besparen.
Rijden in National Parks en afgelegen gebieden
Rijden door een National Park is vaak een van de mooiste onderdelen van een reis. Hou er wel rekening mee dat de omstandigheden er anders zijn dan op een Interstate.
Let vooral op wildlife. Herten, elk, bizons en andere dieren kunnen onverwacht de weg oversteken, vooral rond zonsopgang en zonsondergang. En als een kudde bizons besluit dat de weg even van hen is, zit er weinig anders op dan rustig te wachten. Ze hebben zelden haast.
Ook mobiel bereik is in veel natuurgebieden beperkt of helemaal afwezig. Download daarom vooraf je route of offline kaarten. Wil je liever niet afhankelijk zijn van je smartphone, dan kun je overwegen om via de verhuurmaatschappij een gps te huren. Heb je thuis nog een gps met recente kaarten van de Verenigde Staten liggen, dan kun je die natuurlijk ook meenemen. Zorg daarnaast dat je voldoende brandstof hebt wanneer je een afgelegen gebied inrijdt.
Een rit door een National Park duurt bovendien geregeld langer dan de afstand doet vermoeden. Je rijdt trager, stopt bij uitzichtpunten en kunt vertraging oplopen door drukte, wegwerkzaamheden of wildlife.
Hou daar rekening mee in je planning en geef jezelf voldoende tijd om onderweg te stoppen.
Onderschat de afstanden niet
De Verenigde Staten zijn gigantisch. Een rit van vier of vijf uur is dan ook niet uitzonderlijk. Toch zegt het aantal miles alleen niet zoveel over hoe een reisdag aanvoelt.
250 miles over een Interstate is iets heel anders dan 250 miles over een bergweg of Scenic Byway. Onderweg wil je misschien stoppen voor een uitzichtpunt, een wandeling, lunch in een klein stadje of gewoon omdat je iets interessants langs de weg ziet.
Google Maps vertelt je hoe snel je ergens kúnt zijn. Niet hoeveel tijd je er tijdens een mooie reisdag voor wílt nemen.
Daarom plan ik een route nooit alleen op basis van afstanden. Het tempo, de weg die je kiest en wat er onderweg te beleven valt, zijn minstens zo belangrijk. Soms is een langere route zelfs de betere keuze.
Voor mij zit daar een groot deel van het plezier: niet zoveel mogelijk kilometers afleggen, maar puzzelen tot alles klopt.
Tot slot
Autorijden in Amerika vraagt vooral wat gewenning aan een paar andere verkeersregels en gewoontes. Eens je die kent, vind ik het een bijzonder aangename manier van reizen.
De weg is bovendien meer dan alleen de verbinding tussen twee bestemmingen. Neem af en toe die Scenic Byway, stop in dat kleine stadje waar je nog nooit van gehoord hebt en geef jezelf voldoende tijd om iets onverwachts tegen te komen.
Want vaak zijn het net die momenten die je achteraf het best bijblijven.
Heb je nog vragen over rijden in Amerika of wil je hulp bij het plannen van je reis naar de Verenigde Staten?
Neem gerust contact op. Ik help je graag verder met een reis die bij je past.
Ook handig voor je reis
Lees ook mijn tips over ESTA Amerika en de National Park Pass USA.
