Op weg naar het diepe zuiden: van Galveston en Houston naar de bayous van Louisiana
Na de steden en het Hill Country was het tijd voor een nieuw decor. Dit deel van mijn verkenningsreis bracht me van de kust van Texas, via een van de grootste steden van de Verenigde Staten, naar het moerassige hart van Louisiana. Een traject vol contrasten, onverwachte ontmoetingen en plekken die me op een heel andere manier bijbleven.
Galveston - Zee, erfgoed en verrassende charme
Op aanraden van mijn contact in Galveston gooide ik mijn schema lichtjes om, zodat ik er op zaterdag de Art Walk kon meemaken. Komende van San Antonio veranderde het landschap opnieuw. De droge heuvels maakten plaats voor palmbomen, zeebries en een meer ontspannen kustsfeer. Je voelt meteen dat je dichter bij de Golf van Mexico komt.
Omdat mijn verblijf in Galveston kort was, moest ik keuzes maken. Na het inchecken in mijn hotel genoot ik eerst van een heerlijke Negroni in de rooftopbar, met zicht op de stad en de haven. Daarna trok ik, zoals bijna altijd, naar het Galveston Visitors Center. Voor mij blijft dat een van de leukste plekken om een bestemming te leren kennen: ideeën opdoen en tips krijgen die je verblijf echt verrijken.
Op advies van het personeel koos ik voor een boottocht: de Historic Harbor Tours and Dolphin Watch. De tour vertrekt vlak naast de Tall Ship Elissa, een indrukwekkend historisch zeilschip uit 1877 en vandaag een van de iconen van de haven van Galveston.
Tijdens de tocht voeren we langs het Battleship Texas, een historisch oorlogsschip dat dienstdeed in beide wereldoorlogen en binnenkort als museum toegankelijk wordt. We passeerden ook het Galveston Naval Museum, waar verschillende oorlogsschepen en een duikboot te bezoeken zijn. En dan waren er de dolfijnen. Ik heb al op veel plaatsen ter wereld boottochten gemaakt, maar nooit eerder zag ik er zoveel tijdens één enkele tocht. Ze doken overal rond de boot op en bleven ons een hele tijd vergezellen.
Op zaterdag wandelde ik door de stad tijdens de Art Walk, die om de zes à acht weken plaatsvindt. Galerijen stonden open, er was live muziek en overal hing een gezellige, creatieve sfeer. Kunst, curiosa en kleine winkeltjes wisselden elkaar af. Galveston voelde op dat moment bijzonder levendig aan.
De volgende dag trok ik richting de kust. Onderweg was ik onder de indruk van de prachtige Victoriaanse huizen die ik tegenkwam, gebouwd aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, toen Galveston een van de rijkste havensteden van Texas was. Het gaf de stad een statige, bijna nostalgische uitstraling. Galveston is eigenlijk de perfecte plek om een fiets te huren en gewoon rond te rijden en te kijken.
Ik stopte ook aan de Galveston Historic Pleasure Pier, een iconische pier met attracties die uitsteekt boven zee en strand. Daarna ging ik verder naar het Grand Galvez Hotel, een historisch hotel met een indrukwekkend interieur. Leuk detail: een deel van mijn favoriete serie 1923 werd hier opgenomen en een stukje van de set is er nog steeds te bezichtigen.
Ik sloot mijn tijd in Galveston af met een strandwandeling. Geen azuurblauwe stranden, maar eerder iets wat doet denken aan onze Noordzeekust. Alleen dan Texas-sized. Ruimer, groter en met een open horizon die blijft trekken.
Onderweg - Houston Space Center
Vanuit Galveston reed ik richting Houston, met onderweg een stop bij het Houston Space Center, het bezoekerscentrum van NASA’s Johnson Space Center. Dit is geen lanceerbasis, maar wel het hart van NASA’s bemande ruimtevaart. Hier worden astronauten opgeleid, missies aangestuurd vanuit Mission Control en wordt onderzoek gedaan naar toekomstige ruimtevaart.
Ik wandelde langs originele capsules, raketten en tentoonstellingen die het verhaal vertellen van de Amerikaanse ruimtevaart. Wat mij vooral bijbleef, was de imposante Boeing 747 met daarop een Space Shuttle-replica. Pas wanneer je ernaast staat, besef je hoe gigantisch die toestellen echt zijn.
Tijdens de tram tour kreeg ik ook een blik achter de schermen en zag ik onder meer de Saturn V-raket, de krachtpatser die de Apollo-astronauten naar de maan bracht.
Maar eerlijk is eerlijk: wie al in het Kennedy Space Center in Florida is geweest, zal merken dat dit bezoek wat minder spectaculair is. Inhoudelijk blijft het echter een interessante stop, zeker voor wie geïnteresseerd is in de onderzoeks- en opleidingskant van ruimtevaart.
Houston - Tussen wolkenkrabbers en wijken met karakter
Na het Space Center reed ik verder naar Houston zelf. De vierde grootste stad van de Verenigde Staten, en dat voel je meteen. Alles is hier groot, uitgestrekt en druk. Ik verbleef downtown, wat me aanvankelijk een wat kil en zakelijk gevoel gaf. Hoge gebouwen, brede straten, veel verkeer.
Na een bezoek aan het Visitors Center was ik deze keer eerlijk gezegd nog niet veel wijzer. Houston gaf zich niet meteen prijs. Ik trok er dus zelf op uit, maakte een korte wandeling door het centrum en dronk iets in Discovery Green Park. Pas daar begon het te dagen dat dit geen stad is die je in één beeld kan vatten. Je moet haar wijk per wijk leren kennen.
Op dat gevoel af besloot ik richting Montrose te trekken. Een buurt met een heel eigen karakter: creatief, eigenzinnig en veel menselijker dan downtown. Ik wandelde er langs vintage kledingwinkels, kleine boetieks en gezellige bars en restaurants. Een plek waar je vanzelf vertraagt en waar het fijn is om gewoon wat rond te slenteren.
Ik was er op een zondag, en dat bleek een schot in de roos. In Montrose vond die dag ook de Montrose Market plaats, een wekelijkse pop-upmarkt op de parking van Pavement Houston. Tussen vintage vondsten, kunst, juwelen, planten en lokale foodstands hing een ontspannen, bijna dorpse sfeer. Mensen kwamen er samen voor een koffie, een babbel en wat livemuziek. Het voelde erg lokaal en ongekunsteld.
Voor het avondeten belandde ik bij Empire Café, waar ik een heerlijke cacio e pepe-pizza at. Simpel, maar perfect uitgevoerd. Daarna trok ik naar Melrose, een elegante cocktailbar waar ik in de binnentuin genoot van een klassieke Old Fashioned. Een plek die perfect aansluit bij het karakter van de buurt. Als afsluiter van de avond genoot ik van het uitzicht vanuit de rooftopbar van het hotel, midden tussen de enorme wolkenkrabbers.
Houston liet zich niet meteen volledig zien, maar net dat maakte het interessant. Geen stad van snelle indrukken, wel eentje die je laag per laag ontdekt.
Louisiana – Bayous, moerassen en mijn eerste alligators
Vanuit Houston trok ik verder richting een nieuwe staat: Louisiana. Het landschap veranderde opnieuw. Meer water, meer groen, cipressen, riet en kronkelende waterwegen. De bayou-sfeer liet zich meteen voelen.
Mijn eerste halte was de Creole Nature Trail, een natuurroute in het zuidwesten van Louisiana die bekendstaat om haar wetlands, moerassen en wildlife. Ik reed een deel van de route af, met als hoogtepunt de Pintail Boardwalk.
De korte houten wandelbrug leidde me net boven het moeras en vrijwel meteen zag ik mijn eerste alligator, net naast het pad, onder me in het water. Het was tegelijk spannend en absurd rustgevend om ze daar zo onaangedaan te zien liggen, alsof ik hier eigenlijk de bezoeker was. Tijdens die korte wandeling spotte ik er nog meerdere, rustig liggend in en naast het water. De locals noemen ze hier niet voor niets “swamp puppies”. Een korte wandeling, maar eentje die me nog lang zal bijblijven.
Daarna was het tijd om door te rijden naar mijn verblijf voor de rest van de dag en nacht: Bayou Glamping Co.
Yep. Ik ging kamperen.
Bayou Glamping – Slapen midden in het moeras
Toen ik het domein opreed, werd ik begroet door een zingende man die al kajakkend aan het vissen was op de rivier en enthousiast naar me zwaaide. Het domein voelt als een schiereiland, omgeven door de Houston River en de Calcasieu West Fork River.
Alles wat je nodig hebt om te kamperen is aanwezig. Er is een gemeenschappelijke cabin met keuken, badkamer, leefruimte en visgerief, allemaal vrij toegankelijk voor gasten. Ik werd warm ontvangen door de Broussard-familie, die me rondleidde over het terrein.
Ik had vooraf gevraagd om te gaan kajakken. De kajaks lagen al klaar en tot mijn verrassing kreeg ik er ook een gids bij: Sarge, de zingende man van bij aankomst. Hij vertelde onderweg gepassioneerd over het leven in de bayou en over zijn verleden bij een elite-eenheid van de Amerikaanse marine.
Na de kajaktocht besloot ik mijn reservatie in een restaurant in Lake Charles te laten vallen en op de site te blijven. Het was er simpelweg te mooi en te rustgevend. Ik reed even naar een nabijgelegen winkel om eten te halen voor een barbecue. Aan de kassa vroeg de kassierster mijn identiteitskaart omdat ik alcohol kocht. Ze hield die iets langer vast dan nodig, niet uit wantrouwen, maar uit nieuwsgierigheid. “I’m just bein’ nosy,” lachte ze. Een korte, hilarische ontmoeting.
Die avond bestond uit een kampvuur, barbecue, lekker eten en een frisse pint. Ik had ook een lang en fijn gesprek met Ebony, Quincy en hun zoontje Kai, terwijl zij aan het vissen waren. Het voelde alsof ik hen al jaren kende. Later kreeg ik nog een berichtje van hen met dezelfde boodschap. Een bijzonder warme, hartverwarmende plek. Toen het donker werd, nam de bayou het over. Krekels, kikkers en onbekende geluiden vulden de stilte, en plots voelde alles nog intenser en puurder aan. Ik sliep er trouwens heerlijk. Misschien wel de beste nachtrust van de hele reis.
⭐ Mijn indruk van dit deel van de reis
Dit deel van mijn reis draaide om contrasten. Van kust en erfgoed, over grootstedelijke energie, tot stilte, water en moeras. Minder plannen, meer ruimte. Minder moeten, meer beleven.
Het zijn net die momenten, een boottocht met dolfijnen, een wandeling boven het moeras, een onverwacht gesprek of een avond rond een kampvuur, die voor mij het verschil maken. Ze geven een reis diepte en zorgen ervoor dat plekken blijven hangen.
Wordt vervolgd…
Dit derde hoofdstuk bracht me tot diep in Louisiana, maar het verhaal gaat verder. In het volgende deel trek ik door naar Lafayette, Baton Rouge en uiteindelijk New Orleans. Meer muziek, meer cultuur, meer geschiedenis en nog meer verhalen.
Benieuwd hoe het avontuur verdergaat?
Lees hier het vervolg van mijn reis door Louisiana.
En mocht je intussen zelf beginnen dromen van zo’n reis…
Neem gerust contact op en ik help je graag om jouw eigen reis op maat samen te stellen.
